CÁPSULA, DOUS DISCOS PARA ENMARCAR

Publicado: 04/10/2011 en Criticas

Ata hai pouco tempo coñecía o nome de Cápsula(que non a música) e pouco máis. Foi un artigo sobre eles no Ruta66, hai un par de meses, o que me fixo pararme un intre a escoitala súa música detidamente . O impacto foi inmediato, aos poucos minutos xa estaba en internet tentando mercar os seus dous ultimos discos, en vinilo, por suposto.

Pero, quenes son Cápsula?( pensaredes algúns e algunhas) Pois esa pregunta si que podo respostala, pero non vos acostumedes. Cápsula é un trio de guerrilleiros do rock, un arxentino as voces e a guitarra(Martín Guevara, ese apelido!), unha arxentina ao baixo e tamén voces(Coni Chess),  e un vasco(Ignacio Villarejo,bilbaíno en concreto) pegándolle a batería. Si amigos e amigas, pensaredes que un grupo así ten que ser invencible, nada máis e nada menos que un bilbaíno e dúass persoas de nacionalidade arxentina!!…e neste caso, si son pouco menos que invencibles, polo menos a hora de rexistrar a súa música.

Como ía dicindo, unha vez tiven os vinilos no meu poder, decidín empezar a escoita polo máis recente traballo de Cápsula: In the land of silver souls. Un disco un pouco máis tranquilo que o anterior, máis psicodélico e cunha mellor producción para o  meu gusto. O disco ten un son profundo, intenso, de fonda sensación analóxica, unha marabilla. Eles recoñecen a influenza na súa música de grupos coma Sonic Youth, Stooges, The Cramps, Velvet…etc e a iso poden soar algunhas das súas cancións, pero mantendo a súa persoalidade,  aínda que un tema coma “Let’s run far away”(segunda peza do traballo) recordame fondamente  os Sonic Youth, máis que na música, na similitude da voz de  Coni Duchess coa de Kim Gordon(iso non quita para que estemos falando dun temazo).  Despois doutro bó tema(Town of sorrow), ben o grandísimo “Hit’n’miss”, cañeiro, pegadizo, macarra, moi stooges, e cuns xeniais coros e berros a cargo de Coni. Podería falar de todolos temas un a un, podería encher follas e follas falando da calidade, variedade e profundidade da música,  das letras…pero non o vou facer e só vou destacar algúns temas máis. O psicodélico e envolvente “Communication” é un deles, o crampulento “King of the rain” e outro, o psicodélico “Wild fascination” (que abre o disco)é…pero todo o disco é unha obra moi válida e moi disfrutable: o que se dí un discazo de arriba a abaixo, de rock que apunta en varias direccións, todas acertadas e excitantes(agora máis punk, agora máis garaxe, agora máis noise…).

Agora imos con “Rising Mountains”. Esta edición(os dous últimos discos de Cápsula  están editados por B-Core Disc), non trae as letras, unha magoa. O disco foi escollido mejor disco nacional do 2009 pola revista Ruta 66, iso sempre quere dicir algo, aínda que as veces non vaia cos nosos gustos(ou si).

Un disco que se abre cun tema coma “Sun shaking”, é un disco que comeza con moi bó pé. O son do traballo é contundente e afilado, máis frío co do seu ultimo traballo, e menos logrado para o meu gusto, pero aínda así moi disfrutable. Unha canción sinuosa, cun ritmo tribal que estoupa no retrouso e cun xogo de voces moi axeitado. Ao igual co ultimo disco estamos antes un disco variado(máis variado co ultimo aínda), con temas que tanto poden soar a The Cramps (Wild C) que a unha especie de Garbage (Girl! Whip up the sound), ao Tom Waits experimental facendo unha sorte de blues desértico(The sea cave) que engancharte instantaneamente cun tema enerxético e pegadizo coma “Original is dead”, soar acústicos en “Fighting with tigers” ou acelerarse e sonar punks en “Flood” ou “The Damage is done”. Pecha o disco o único tema en castelán de ambolos dous discos, “Mejor no hablar de ciertas cosas”, tema hipnótico e enérxico, un gran tema para pechar un gran disco. A diferenza entre os dous discos é  que quizais este sexa un pouco menos psicodélico e máis agresivo e directo que o seu ultimo traballo, tema de son aparte; en todo caso estamos falando de dous grandísimos discos, dunha grandísisma  banda que sabe aunar as súas influenzas dunha maneira exemplar, recordando a grandes bandas pero sen caer no plaxio nin na copia. Polo que din, xa que ata o momento non tiven a oportunidade de disfrutalo, o seu directo é apoteósico, e tablas non lle faltan, xa que teñen xirado por Europa, USA(en breve volverán estar de xira por alá)… Mención especial as datas que teñen na península xunto con Sex Museum: afortunados os que poidan disfrutar ese dobre cartel!!


Máis info en:

http://www.capsula.org/

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s